I CAMPANE D’LA MADÓNA Del miràcol

Cara la mé zét de Desensà

le riàt ol momènt de dàs de fà,

i campane del Santöare del Miràcol è da sistemà,

la scalèta che la porta söl campanèl la s’è lassà ’ndà,

I röde di corde e i cüsinècc

i è mètic màl e töcc vècc,

ol castèl di campane, la rögèn la ciapàt

e bröt e spelàt l’è dientàt.

 

I campane i g’à sunàt per tace generassiù,

e, da legrèssa per tace aparissiù,

i a riciamàt da töta la Al tanta zèt che, con diossiù,

fede e amùr l’ égnida per la processiù,

denàcc a la Madóna e a la Entürina

con fervùr la s’enchìna.

 

Adèss i campane i à porterà vià,

öna ditta de Grömèl la s’émpegnerà,

tött chèl che ghè de rót la giösterà,

e con pasiènsa e maestrigia i à preparerà,

squàse nöe e piö bèle e dienterà

e per l’ aparissiù töcc insèma ‘n festeggerà.

 

Oh! campane turnì prèst söl capanél del Santöare del Miràcol,

per la zét de Desensà l’è ü grant oracól,

la Madóna d’la Gamba co la sò protessiù

per i bù e i catìv la g’à sèmper la sò benedissiù.

Intàt notèr con don G.Paolo, ol nòst preòst

‘n tirerà ‘nsèma i solcc per mètele a pòst.

 

Per chi i à mia capìt…..öna mà söl cör lè mia a sé

bisogna mèt öna mà sö chèl dè dré… ol portafòi.

 

Amadio